Archive for Mayıs, 2010

Halbuki ilk 1 mayısım olacaktı

Salı, Mayıs 4th, 2010

Teyzemin ve dayımın gizlice saklayıp kurtardığı, kasetler ve kitaplardan ögrendim ilk 1 mayısı.
Persepolis filmindeki küçük kız gibi dolanıyordum evin içinde. “1 mayıs, 1 mayıs, işçinin, emekçinin bayramı” şarkısını mırıldanarak. Fakat ben büyüdükçe ülke de değişiyordu haliyle. Yeni nesil, korkmuş ve sindirilmis anne babalarından ve önlerinde gördükleri başarılı insanlardan, politikayla ilgilenmemeyi, geçtim politikayı herhangi bir görüşü savunmamak gerektiğini gördü. Bizim tek düşünmemiz gereken, anadolu lisesi sınavları, sonrasında üniversite sınavları, master, yabancı dil bir tane yetmez, ayrıca yabancı memleketleri de görmelisin, dışarıda okumalısın.
Bu karmaşada büyüdük biz.
Ne kadar doğru bir kelime kullandım, ”büyüdük biz!”. Büyüdük ve görmeye başladık. Olanlara tepkisiz kalamazdık. Yavaş yavaş görüşlerimizi belirtmeye, arkalarında durmaya başladık. Hatta ülke iyiye gitsin, kötüye gitmesin diye uğraşmaya başladık. Bilinçlendik, bilinçlendirmeye çalışıyoruz.
77′deki 1 mayısta ben henüz dünyada yoktum ama onun üzerinden gecen 33 sene sonrasında gördük ki, polise, zorlamaya gerek yokmuş. Herkes kendi güvenliğini kendisi sağlayabiliyormuş. İnsan gibi yürünebiliyormuş. Fikir belirtmek suç değilmiş, karşı fikirle fiziksel kavgalara, kana hiç gerek yokmuş! İşte bu yüzden önemliydi benim için bu 1 mayıs!
İlk 1 mayısım! Taksimdeki bu güzel günde barışın, baharın ve emeğin taçlandığı günü ilk sahiplenişim! Dayımın ilk defa gidemediği onun yerine benim gittiğim ilk 1 mayıs!

Son anlarını yakalayabildiğim, -miş gibi yapan bir nesil olduğumuzu farkettiğim için üzüldüğüm bu günde, halk dağılırken ben de münferit eylem yapmaya karar verdim. Bebek sahiline yürüyorum, -miş gibi yapan arkadaşlarımın yanına, en eylemciymiş gibi olan halimle.
Üzgünüm! Kapitalistmiş gibi, solcuymuş gibi, sosyalistmiş gibi, hoşgörülüymüş gibi, eylemciymiş gibi olup hiçbirini tam olamadığım için! Ama yine de inandığım için yazıyorum bu satırları;

Hepimiz emekçiyiz!
Dürüst ve hak yemeyen patronlar da emekçi!
Çünkü ne için ve nasıl olursa olsun, emek vermek güzeldir!
Çalışmak güzeldir!
Haketmek kıymetlidir!